Хоёрдугаар сарын 14-ний өдрийг гэгээн Валентины өдөр буюу хайр сэтгэлтэй хосуудын баяр хэмээн нэрийддэг.
Энэ баяр үүсч бий болсон түүх хэд хэдэн хувилбартай байдаг ч лам Валентин гэгч хүний нэртэй шууд холбоотой. Юутай ч энэ баяр эртний Ромоос үүдэлтэй гэж үздэг. “Juno Februata” хэмээн дарь эхэд зориулсан бөгөөд энэ үеэр эрчүүд нь чармай нүцэглэн эмэгтэйчүүдийн дэргэдүүр гүйж ямааны арьсаар хийсэн бүсээр шавхардддаг байжээ. Эмэгтэйчүүд ч ингэж зодуулахад тун дуртай, учир нь амжилт, хайр сэтгэл, хэвийн төрөлт зэргийг авчирдаг гэж үздэг байсан юм.
Баяр дуусах үед залуу бүсгүйчүүл том аяганд өөрийн нэр бүхий зурвас үлдээнэ. Харин түүнийг нь гаргаж ирсэн залуус ирэх жилийн баяр хүртэл нууц амраг нь болдог байжээ. Энэ баярыг загалмайн шашин гарч ирэх хүртэл өргөн дэлгэр тэмдэглэдэг байсан боловч 494 онд Ромын хамба лам хориглосон байна. Түүний оронд Ромын хаант улсад хайртай хосуудыг гэрлүүлж байсан Валентины баярыг тэмдэглэж байхыг зөвшөөрчээ.
Хоёрдугаар сарын 14 болоход яаж тэмдэглэх вэ, ямар бэлэг өгөх вэ гэх мэтийн олон асуудал гарч ирдэг боловч энэ өдөр зүрхэн хэлбэртэй ил захидал бие биендээ өгөх ёстой гэнэ. Тэрхүү захидалдаа хайр сэтгэлээ илчлэх, гэрлэхийг санал болгох гээд бүгдийг бичиж болох бөгөөд гарын үсгээ тавьдаггүй юм байна. Тэрхүү ил захидлыг хүлээн авсан бүсгүй хэн бичсэнийг таах ёстой. Бэлэг гэхээр заавал үнэтэй зүйл байх ёстой хэмээн эндүүрэх хэрэггүй, их энгийн бөгөөд сэтгэлд хоногших тийм л бэлэг байх ёстой гэгддэг юм.
Олон оронд энэ өдөр бэлэг өгөх заншил өөр өөр байдаг. Жишээ нь Японд шоколад өгдөг бол Италид ч мөн төрөл бүрийн амттан солилцдог уламжлалтай юм байна. Данид хатаасан цагаан цэцэг бие биендээ илгээдэг. Валентины баяр бараг бүх дэлхийгээр тархаад байгаа хэдий ч энэ баярыг хориглосон орон байдаг бөгөөд тэр нь Саудын Араб юм. Хэрэв энэ хоригийг зөрчих юм бол том хэмжээний торгууль төлөх шаардлагатай болно.
Саяхан Узбекистанд энэ өдрөөр зохион байгуулагдах ёстой байсан арга хэмжээнүүдийг бүгдийг цуцалжээ. Үүний оронд хайртай хосууд эртний Бабур гэгч хааны шүлгийг унших шаардлагатай болоод байна.
Т.Бүрэн
Энэ баяр үүсч бий болсон түүх хэд хэдэн хувилбартай байдаг ч лам Валентин гэгч хүний нэртэй шууд холбоотой. Юутай ч энэ баяр эртний Ромоос үүдэлтэй гэж үздэг. “Juno Februata” хэмээн дарь эхэд зориулсан бөгөөд энэ үеэр эрчүүд нь чармай нүцэглэн эмэгтэйчүүдийн дэргэдүүр гүйж ямааны арьсаар хийсэн бүсээр шавхардддаг байжээ. Эмэгтэйчүүд ч ингэж зодуулахад тун дуртай, учир нь амжилт, хайр сэтгэл, хэвийн төрөлт зэргийг авчирдаг гэж үздэг байсан юм.
Баяр дуусах үед залуу бүсгүйчүүл том аяганд өөрийн нэр бүхий зурвас үлдээнэ. Харин түүнийг нь гаргаж ирсэн залуус ирэх жилийн баяр хүртэл нууц амраг нь болдог байжээ. Энэ баярыг загалмайн шашин гарч ирэх хүртэл өргөн дэлгэр тэмдэглэдэг байсан боловч 494 онд Ромын хамба лам хориглосон байна. Түүний оронд Ромын хаант улсад хайртай хосуудыг гэрлүүлж байсан Валентины баярыг тэмдэглэж байхыг зөвшөөрчээ.
Хоёрдугаар сарын 14 болоход яаж тэмдэглэх вэ, ямар бэлэг өгөх вэ гэх мэтийн олон асуудал гарч ирдэг боловч энэ өдөр зүрхэн хэлбэртэй ил захидал бие биендээ өгөх ёстой гэнэ. Тэрхүү захидалдаа хайр сэтгэлээ илчлэх, гэрлэхийг санал болгох гээд бүгдийг бичиж болох бөгөөд гарын үсгээ тавьдаггүй юм байна. Тэрхүү ил захидлыг хүлээн авсан бүсгүй хэн бичсэнийг таах ёстой. Бэлэг гэхээр заавал үнэтэй зүйл байх ёстой хэмээн эндүүрэх хэрэггүй, их энгийн бөгөөд сэтгэлд хоногших тийм л бэлэг байх ёстой гэгддэг юм.
Олон оронд энэ өдөр бэлэг өгөх заншил өөр өөр байдаг. Жишээ нь Японд шоколад өгдөг бол Италид ч мөн төрөл бүрийн амттан солилцдог уламжлалтай юм байна. Данид хатаасан цагаан цэцэг бие биендээ илгээдэг. Валентины баяр бараг бүх дэлхийгээр тархаад байгаа хэдий ч энэ баярыг хориглосон орон байдаг бөгөөд тэр нь Саудын Араб юм. Хэрэв энэ хоригийг зөрчих юм бол том хэмжээний торгууль төлөх шаардлагатай болно.
Саяхан Узбекистанд энэ өдрөөр зохион байгуулагдах ёстой байсан арга хэмжээнүүдийг бүгдийг цуцалжээ. Үүний оронд хайртай хосууд эртний Бабур гэгч хааны шүлгийг унших шаардлагатай болоод байна.
Т.Бүрэн
Хоёрдугаар сарын 14-ний өдрийг гэгээн Валентины өдөр буюу хайр сэтгэлтэй хосуудын баяр хэмээн нэрийддэг.
Энэ баяр үүсч бий болсон түүх хэд хэдэн хувилбартай байдаг ч лам Валентин гэгч хүний нэртэй шууд холбоотой. Юутай ч энэ баяр эртний Ромоос үүдэлтэй гэж үздэг. “Juno Februata” хэмээн дарь эхэд зориулсан бөгөөд энэ үеэр эрчүүд нь чармай нүцэглэн эмэгтэйчүүдийн дэргэдүүр гүйж ямааны арьсаар хийсэн бүсээр шавхардддаг байжээ. Эмэгтэйчүүд ч ингэж зодуулахад тун дуртай, учир нь амжилт, хайр сэтгэл, хэвийн төрөлт зэргийг авчирдаг гэж үздэг байсан юм.
Баяр дуусах үед залуу бүсгүйчүүл том аяганд өөрийн нэр бүхий зурвас үлдээнэ. Харин түүнийг нь гаргаж ирсэн залуус ирэх жилийн баяр хүртэл нууц амраг нь болдог байжээ. Энэ баярыг загалмайн шашин гарч ирэх хүртэл өргөн дэлгэр тэмдэглэдэг байсан боловч 494 онд Ромын хамба лам хориглосон байна. Түүний оронд Ромын хаант улсад хайртай хосуудыг гэрлүүлж байсан Валентины баярыг тэмдэглэж байхыг зөвшөөрчээ.
Хоёрдугаар сарын 14 болоход яаж тэмдэглэх вэ, ямар бэлэг өгөх вэ гэх мэтийн олон асуудал гарч ирдэг боловч энэ өдөр зүрхэн хэлбэртэй ил захидал бие биендээ өгөх ёстой гэнэ. Тэрхүү захидалдаа хайр сэтгэлээ илчлэх, гэрлэхийг санал болгох гээд бүгдийг бичиж болох бөгөөд гарын үсгээ тавьдаггүй юм байна. Тэрхүү ил захидлыг хүлээн авсан бүсгүй хэн бичсэнийг таах ёстой. Бэлэг гэхээр заавал үнэтэй зүйл байх ёстой хэмээн эндүүрэх хэрэггүй, их энгийн бөгөөд сэтгэлд хоногших тийм л бэлэг байх ёстой гэгддэг юм.
Олон оронд энэ өдөр бэлэг өгөх заншил өөр өөр байдаг. Жишээ нь Японд шоколад өгдөг бол Италид ч мөн төрөл бүрийн амттан солилцдог уламжлалтай юм байна. Данид хатаасан цагаан цэцэг бие биендээ илгээдэг. Валентины баяр бараг бүх дэлхийгээр тархаад байгаа хэдий ч энэ баярыг хориглосон орон байдаг бөгөөд тэр нь Саудын Араб юм. Хэрэв энэ хоригийг зөрчих юм бол том хэмжээний торгууль төлөх шаардлагатай болно.
Саяхан Узбекистанд энэ өдрөөр зохион байгуулагдах ёстой байсан арга хэмжээнүүдийг бүгдийг цуцалжээ. Үүний оронд хайртай хосууд эртний Бабур гэгч хааны шүлгийг унших шаардлагатай болоод байна.
Т.Бүрэн
Энэ баяр үүсч бий болсон түүх хэд хэдэн хувилбартай байдаг ч лам Валентин гэгч хүний нэртэй шууд холбоотой. Юутай ч энэ баяр эртний Ромоос үүдэлтэй гэж үздэг. “Juno Februata” хэмээн дарь эхэд зориулсан бөгөөд энэ үеэр эрчүүд нь чармай нүцэглэн эмэгтэйчүүдийн дэргэдүүр гүйж ямааны арьсаар хийсэн бүсээр шавхардддаг байжээ. Эмэгтэйчүүд ч ингэж зодуулахад тун дуртай, учир нь амжилт, хайр сэтгэл, хэвийн төрөлт зэргийг авчирдаг гэж үздэг байсан юм.
Баяр дуусах үед залуу бүсгүйчүүл том аяганд өөрийн нэр бүхий зурвас үлдээнэ. Харин түүнийг нь гаргаж ирсэн залуус ирэх жилийн баяр хүртэл нууц амраг нь болдог байжээ. Энэ баярыг загалмайн шашин гарч ирэх хүртэл өргөн дэлгэр тэмдэглэдэг байсан боловч 494 онд Ромын хамба лам хориглосон байна. Түүний оронд Ромын хаант улсад хайртай хосуудыг гэрлүүлж байсан Валентины баярыг тэмдэглэж байхыг зөвшөөрчээ.
Хоёрдугаар сарын 14 болоход яаж тэмдэглэх вэ, ямар бэлэг өгөх вэ гэх мэтийн олон асуудал гарч ирдэг боловч энэ өдөр зүрхэн хэлбэртэй ил захидал бие биендээ өгөх ёстой гэнэ. Тэрхүү захидалдаа хайр сэтгэлээ илчлэх, гэрлэхийг санал болгох гээд бүгдийг бичиж болох бөгөөд гарын үсгээ тавьдаггүй юм байна. Тэрхүү ил захидлыг хүлээн авсан бүсгүй хэн бичсэнийг таах ёстой. Бэлэг гэхээр заавал үнэтэй зүйл байх ёстой хэмээн эндүүрэх хэрэггүй, их энгийн бөгөөд сэтгэлд хоногших тийм л бэлэг байх ёстой гэгддэг юм.
Олон оронд энэ өдөр бэлэг өгөх заншил өөр өөр байдаг. Жишээ нь Японд шоколад өгдөг бол Италид ч мөн төрөл бүрийн амттан солилцдог уламжлалтай юм байна. Данид хатаасан цагаан цэцэг бие биендээ илгээдэг. Валентины баяр бараг бүх дэлхийгээр тархаад байгаа хэдий ч энэ баярыг хориглосон орон байдаг бөгөөд тэр нь Саудын Араб юм. Хэрэв энэ хоригийг зөрчих юм бол том хэмжээний торгууль төлөх шаардлагатай болно.
Саяхан Узбекистанд энэ өдрөөр зохион байгуулагдах ёстой байсан арга хэмжээнүүдийг бүгдийг цуцалжээ. Үүний оронд хайртай хосууд эртний Бабур гэгч хааны шүлгийг унших шаардлагатай болоод байна.
Т.Бүрэн
