Бээжингийн зуны ХХII олимп эхлэхэд … хоног үлдлээ.
Одоогоор Монголын 14 тамирчин тэмцээнд оролцох эрхээ аваад байна. Цаашид ганц
нэг төрөлд тэмцээнд оролцох эрхийн мандат олдох магадлал бий. Олимпод оролцох
босго оноог авах нь уг нь тийм ч хэцүү даваа биш билээ. Аваргуудын хувьд бол.
Дэлхийн спортын холбоод, байгууллагуудын цаад санаа нь бол хувь тамирчид зөвхөн
олимпод хичээгээд бусад тэмцээнд оролцохоо байчихвий гэснээс үүдэлтэй ийм эрх
гээч юм үүссэн түүхтэй. Давхар цаана нь бусад тив дэлхийн аваргад байнга
шилдэг тамирчдыг хамруулж байлгах гэсэн спортын нэг төрлийн бизнесийн эрх ашиг
явж байдаг боловуу. Нэг олимпоос нөгөө олимп хүртэлх дөрвөн жилийн хугацаанд
тамирчдыг энэ мэтээр баахан чангалж байгаад тэмцээн дөхөөд ирэхийн алдад бараг
задгайд нь тавьж орхидог. Тэр бүү хэл амжилт үл харгалзан “цагаан хуудас”-аар
баахан орон ороод ирнэ. Угаасаа олимпийн үндсэн уриа бол түрүүлэхдээ бус
оролцохдоо гэсэн байдаг. Бид энэ удаагийн олимпийн нээлтэн дээр тийм ч цөөхүүлхнээ
жагсахгүй байх. Мөн медальт байранд очно. Эндээс медаль авахгүй бол өөр хаанаас
авах вэ. Америк бөх өөрийнхөө цагаар шөнө дунд барилдаж байгаа бол манай бөхийн
хувьд Өмнөговьд очсонтой ялгаагүй. Энэ мэт өчнөөн давуу талуудыг Бээжин бидэнд
олгоно. Гагцхүү энэ олимпоос бидний олон арван жил хүсэн хүлээсэн олимпийн
аварга цол авах тамирчин гарахааргүй шинжтэй байна. Хэрэв Бээжингээс аварга төрөхгүй
юм бол Монголын тамирчдад дахиад ийм боломж гарахгүй. Дараа дараагийн олимпод
аварга төрсөн ч Бээжинд биш бол манай нийт иргэдийн хувьд онцгой сонин үзэгдэл
биш.
Олимпод бэлдэж буй манай тамирчдыг хараад байхад эх орон ард түмнээ гэсэн
ухамсар ажиглагдахгүй байна. Энд тэнд элдэв шоу, сурталчилгаанд явах, аж амьдралын
бөөн проблемтэй учрах, олигтой бэлтгэл байхгүй гэх мэт унхиагүй нонж дорой
асуудлаар дүүрэн харагдана. Нэлээд нь хичээл сургуульдаа явж байгаа хэвээрээ
байх юм. Түүнээс гадна хэрэв та нар дундаасаа ганцхан ширхэг алтан медалгүй
ирвэл яах вэ гэсэн хариуцлагын тооцоо алга. Олон сая төгрөгийн бооцоо, хоёр өрөө
байр яах вэ. Үе үеийн уралдаан тэмцээнд тиймэрхүү гэгээн мөрөөдөл явж л байсан.
Амжилтанд хүрсэн хүн байхгүй л болохоос. Одоо тэгвэл тэр бөхчүүд, боксчид,
мэргэн буудагч нарт амлаад байгаа юмаа урьдчилаад заримыг нь өгчих. Багш нарт
нь ялгаагүй. Хэрэв Бээжингээс аваргагүй ирвэл Монголын үндэсний олимпын хороо,
Биеийн тамир спортын улсын хороог бүрэн бүрэлдхүүнээр нь татан буулгаж, улс
эх орны минь нэр хүндийг гадаад ертөнцөд гутаан доромжилсон хэргээр яллаж эрүүгийн
хариуцлага хүлээлгэх хэрэгтэй. Тэгж сайн чангалахгүй бол эд нар Буянт-Ухаа
дээр нүүрэндээ өндөг нялуулах төдийхнөөр шараа болоод, юу ч болоогүй юм шиг өнгөрнө
шүү.
Одооноос эхлэн олимпод оролцох залуусаа бүрэн тусгаарлаж, ямар нэгэн мэдээллийн
хэрэгслээр элдвээр бичиж онгироолгүй, сэтгэл зүйн хувьд шатаалгүй, бүх ард түмнээрээ
эрвийх дэрвийхээрээ тусалж, сэтгэл зовних “цаг болжээ”. Бид Хятад улсын
дэвжээн дээр өвдөг шороодохгүй байх явдал цаанаа гүн утга учиртай.
Ж.Гангаа
Бээжингийн зуны ХХII олимп эхлэхэд … хоног үлдлээ.
Одоогоор Монголын 14 тамирчин тэмцээнд оролцох эрхээ аваад байна. Цаашид ганц
нэг төрөлд тэмцээнд оролцох эрхийн мандат олдох магадлал бий. Олимпод оролцох
босго оноог авах нь уг нь тийм ч хэцүү даваа биш билээ. Аваргуудын хувьд бол.
Дэлхийн спортын холбоод, байгууллагуудын цаад санаа нь бол хувь тамирчид зөвхөн
олимпод хичээгээд бусад тэмцээнд оролцохоо байчихвий гэснээс үүдэлтэй ийм эрх
гээч юм үүссэн түүхтэй. Давхар цаана нь бусад тив дэлхийн аваргад байнга
шилдэг тамирчдыг хамруулж байлгах гэсэн спортын нэг төрлийн бизнесийн эрх ашиг
явж байдаг боловуу. Нэг олимпоос нөгөө олимп хүртэлх дөрвөн жилийн хугацаанд
тамирчдыг энэ мэтээр баахан чангалж байгаад тэмцээн дөхөөд ирэхийн алдад бараг
задгайд нь тавьж орхидог. Тэр бүү хэл амжилт үл харгалзан “цагаан хуудас”-аар
баахан орон ороод ирнэ. Угаасаа олимпийн үндсэн уриа бол түрүүлэхдээ бус
оролцохдоо гэсэн байдаг. Бид энэ удаагийн олимпийн нээлтэн дээр тийм ч цөөхүүлхнээ
жагсахгүй байх. Мөн медальт байранд очно. Эндээс медаль авахгүй бол өөр хаанаас
авах вэ. Америк бөх өөрийнхөө цагаар шөнө дунд барилдаж байгаа бол манай бөхийн
хувьд Өмнөговьд очсонтой ялгаагүй. Энэ мэт өчнөөн давуу талуудыг Бээжин бидэнд
олгоно. Гагцхүү энэ олимпоос бидний олон арван жил хүсэн хүлээсэн олимпийн
аварга цол авах тамирчин гарахааргүй шинжтэй байна. Хэрэв Бээжингээс аварга төрөхгүй
юм бол Монголын тамирчдад дахиад ийм боломж гарахгүй. Дараа дараагийн олимпод
аварга төрсөн ч Бээжинд биш бол манай нийт иргэдийн хувьд онцгой сонин үзэгдэл
биш.
Олимпод бэлдэж буй манай тамирчдыг хараад байхад эх орон ард түмнээ гэсэн
ухамсар ажиглагдахгүй байна. Энд тэнд элдэв шоу, сурталчилгаанд явах, аж амьдралын
бөөн проблемтэй учрах, олигтой бэлтгэл байхгүй гэх мэт унхиагүй нонж дорой
асуудлаар дүүрэн харагдана. Нэлээд нь хичээл сургуульдаа явж байгаа хэвээрээ
байх юм. Түүнээс гадна хэрэв та нар дундаасаа ганцхан ширхэг алтан медалгүй
ирвэл яах вэ гэсэн хариуцлагын тооцоо алга. Олон сая төгрөгийн бооцоо, хоёр өрөө
байр яах вэ. Үе үеийн уралдаан тэмцээнд тиймэрхүү гэгээн мөрөөдөл явж л байсан.
Амжилтанд хүрсэн хүн байхгүй л болохоос. Одоо тэгвэл тэр бөхчүүд, боксчид,
мэргэн буудагч нарт амлаад байгаа юмаа урьдчилаад заримыг нь өгчих. Багш нарт
нь ялгаагүй. Хэрэв Бээжингээс аваргагүй ирвэл Монголын үндэсний олимпын хороо,
Биеийн тамир спортын улсын хороог бүрэн бүрэлдхүүнээр нь татан буулгаж, улс
эх орны минь нэр хүндийг гадаад ертөнцөд гутаан доромжилсон хэргээр яллаж эрүүгийн
хариуцлага хүлээлгэх хэрэгтэй. Тэгж сайн чангалахгүй бол эд нар Буянт-Ухаа
дээр нүүрэндээ өндөг нялуулах төдийхнөөр шараа болоод, юу ч болоогүй юм шиг өнгөрнө
шүү.
Одооноос эхлэн олимпод оролцох залуусаа бүрэн тусгаарлаж, ямар нэгэн мэдээллийн
хэрэгслээр элдвээр бичиж онгироолгүй, сэтгэл зүйн хувьд шатаалгүй, бүх ард түмнээрээ
эрвийх дэрвийхээрээ тусалж, сэтгэл зовних “цаг болжээ”. Бид Хятад улсын
дэвжээн дээр өвдөг шороодохгүй байх явдал цаанаа гүн утга учиртай.
Ж.Гангаа
