Эрдэнэт. Эрдэнэт ямар хот вэ гэж надаас асуувал би "Залуучуудын хот" гэж хэлнэ.

Хүмүүс нь тайван, хаа нэгтээ түгжирчих вий, эсвэл цагтаа амжихгүй болов уу гэж тэд цагаа харан хөл мэдэн хурдлахгүй. Ажил тарах цагаар ч тэд хаа нэгтээ хурд мэдэн яарахгүй, тайван алхаж, аз жаргалтай амьдарч байна. Улаанхуаран, Цагаан хуаран, Улсын цирк, Драмын театр гээд хөл мэдэн хурдалдаг хотын бидэнд үнэхээр тайвшрах боломж, өдөр тутмын амьдралыг анзаарах сөхөө өгдөг газар мэт.

Улаанбаатар хотын давчуу зайд иргэд нь шүргэлцэж, заримдаа бүр мөргөлдөн зөрдөг байдалд дассаных уу, энд явган хүний зам нь өргөн сэлүүхэн, хүүхэд багачууд нь сүлжилдэн гүйлдэж, дугуйтай жирийлгэнэ. Мөн зам хөндлөн гарцаар гарахад алсаас ирэх автомашины жолооч хурдаа саан найрсгаар зам тавьж өгөх нь сайхан юм. Хавар цаг нь ийм цэмцгэр сайхан байхад зуны дэлгэр цагт цэцэг, навчаар улам өнгө нэмдэг байх гэлтэй Эрдэнэт хот энд дүнхийнэ.

Түгжрэл, утаа, дуу чимээнд ядарч, тээршаасан дүнсгэр төрхтэй хүмүүс энд бараг алга. Хүүхдээ хөтлөн инээн алхах эхнэр нөхөр, аавынхаа мөрөн дээр суун хөөрөн баясах бяцхан охин, шохоорхол нь дөнгөж хайр болж цэцэглэж буй залуу хосын дүр зурагтай энд олон таарсан. 

Эрдэнэт хотын энгийн бөгөөд аз жаргалтай зарим агшныг “35 ММ-ИЙН ДУРАНД” буулгасныг хүлээн авна уу.